6 kwietnia 2019

Dlaczego zasłaniamy Krzyże?

Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać. Przed soborową reformą kalendarza liturgicznego V niedziela Wielkiego Postu rozpoczynała tzw. okres pasyjny. Teksty liturgiczne i czytania biblijne akcentowały temat męki Chrystusa. W tę niedzielę we wszystkich kościołach zasłaniano krzyże, obrazy a nawet ołtarze. W odnowionej liturgii Wielkiego Postu zwyczaj ten pozostawiono w zależności od decyzji Konferencji Episkopatu danego kraju. W Polsce został on zachowany.

Na początku Wielkiego Postu, począwszy od XI wieku, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. „suknem postnym”. W wiekach wcześniejszych nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia. Od XVIII wieku ołtarze zasłaniano tylko podczas dwóch ostatnich tygodni, czyli na okres pasyjny.

Zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów jest nieco późniejszy, gdyż pochodzi z XIII wieku. Istnieją różne próby wyjaśnienia tego zwyczaju. Biskup Wilhelm Durand z Mende we Francji tłumaczy go faktem ukrycia przez Chrystusa w czasie męki swojego bóstwa. W jednym z Mszałów wydanych przed Soborem Watykańskim II znajdujemy objaśnienie, iż zwyczaj ten chce podkreślić wyniszczenie Chrystusa i zmierza do tego, aby obraz Jezusa ukrzyżowanego mocniej zapadł w ludzkich sercach. Trzeba także pamiętać, że dawne krzyże nie często posiadały korpusu Chrystusa, lecz były zdobione cennymi kamieniami. W okresie rozważanie Męki Pańskiej należało więc zasłonić wszelkie bogactwo i znaki tryumfu, gdyż jest to czas postu i umartwienia.

Wydaje się, że ideę zasłaniania krzyży i obrazów dobrze wyjaśnia arcybiskup Nowowiejski: zasłona ta była symbolem żalu i pokuty, jakim grzesznik oddać się powinien, aby mu wolno było znowu podnieść oczy na majestat Boski, którego oblicze nieprawościami swymi niejako sobie przysłonił; wyobraża także poniżenie Chrystusa, zakrywające chwałę Jego bóstwa i czyniące Go Żydom zgorszeniem a poganom głupstwem, aby w zmartwychwstaniu na kształt zasłony przedartej, objawiły ukrytą za nimi jasność i moc Boga Wcielonego.

Historia zakonu

Św. Franciszek z Asyżu
i franciszkanie

Św. Franciszek z Asyżu (1182 -1226), syn bogatego kupca, zamierzał początkowo obrać karierę rycerską. Jednak pod wpływem łaski bożej przeżył głęboką wewnętrzną ewolucję, która zakończyła się wejściem na  drogę doskonałego naśladowania  Chrystusa.  Sposób życia, jaki zaczął   prowadzić,   budził   początkowo   zdziwienie  a nawet kpiny. Później jednak zaczęto go szanować i podziwiać, ale także naśladować.

Trzecia reguła doczekała się uroczystego zatwierdzenia przez papieża Honoriusza  III bullą z 29 listopada 1223 roku. Składa się ona z 12 rozdziałów i po dzień dzisiejszy stanowi normę i  podstawę życia franciszkańskiego. Można ją streścić w  następujących słowach: Reguła i życie Braci Mniejszych polega na zachowywaniu świętej Ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa przez życie  w posłuszeństwie,  bez  własności  i w  czystości .

Dzisiaj franciszkanie stanowią w Polsce pierwszą co do liczebności wspólnotę zakonną. Dzielą się na 5 prowincji. Należy do nich około 1300 zakonników, którzy przebywają w blisko 100 domach zakonnych. Rozwijają wieloraką i owocną działalność apostolską. Prowadzą liczne parafie, sanktuaria, głoszą rekolekcje i misje ludowe, są duszpasterzami akademickimi i w szpitalach, wykładowcami na wyższych uczelniach katolickich i świeckich, wydają książki i publikują artykuły naukowe i popularne w wielu czasopismach.

Ponad 200 franciszkanów przebywa poza granicami kraju. Pracują na misjach, wśród Polonii i  katolików innych narodowości w następujących krajach: Argentyna, Austria, Australia, Boliwia, Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Szwecja, Niemcy, Francja, Belgia, Włochy, Ukraina, Białoruś, USA, Kanada, Libia, Togo, Kongo, Izrael, wyspy Rodos i Cypr, Rosja, Szwajcaria, Ziemia Święta, Kazachstan, Papua Nowa Gwinea.

Sister Thumbnail
Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
103 0.17630290985107