13 października 2018

WYPOMINKI

czym są i komu służą?

Polska mistyczka Wanda Malczewska, pochodząca z archidiecezji łódzkiej, kandydatka na ołtarze – w czasie jednej ze swoich wizji doświadczyła kontaktów z duszami czyśćcowymi.Owo spotkanie tak relacjonuje: „Dziś w nocy, gdy się przebudziłam usłyszałam głos płaczliwy: – Zmiłujcie się nad nami przynajmniej wy, krewni i przyjaciele nasi, gdyż bardzo cierpimy w więzieniu czyśćcowym. Wy żyjący nie macie pojęcia, jakie tu męki ponosimy. (...) My sami nic zrobić nie możemy, ale wy możecie za nas zrobić dużo…”. W myśl słów sługi Bożej Wandy Malczewskiej, każdy z nas żywych może coś uczynić dla tych, których Pan Bóg odwołał już do wieczności. Ale co? W miesiącu październiku, w naszych parafiach zaczynają się pojawiać ogłoszenia takiej lub podobnej treści: „w zakrystii i kancelarii parafialnej przyjmujemy imiona i nazwiska naszych drogich zmarłych do wypominków listopadowych lub rocznych”. Czym są owe wypominki? Po co je mamy zamawiać? Jaki jest cel ich wygłaszania? Spróbujmy na te i podobne pytania w zwięzły sposób odpowiedzieć.

Otóż, wypominki są modlitwą za zmarłych z naszych rodzin: rodziców, krewnych, przyjaciół współmałżonków, dzieci. Modlitwa ta odmawiana jest codziennie w miesiącu listopadzie lub też raz w tygodniu przez okres całego roku. Wypominki to wymienianie imion i nazwisk zmarłych połączone z modlitwą rozważania Drogi Krzyżowej i Mszą św.

Książę izraelski Juda za poległych swoich żołnierzy 

złożył ofiarę przebłagalną w świątyni, 

aby zostali uwolnieni od grzechu

Skąd wzięła się taka forma modlitewna? Sięgnijmy do Starego Testamentu, gdzie w Drugiej Księdze Machabejskiej przeczytamy, iż książę izraelski Juda, za poległych swoich żołnierzy złożył ofiarę przebłagalną w świątyni, aby zostali uwolnieni od grzechu. Jak powie dalej Słowo Boże: bardzo pięknie i szlachetnie uczynił, myślał bowiem o zmartwychwstaniu (2 Mch 12, 43-46). W katechizmie ostatnim uczynkiem co do duszy jest modlitwa za żywych i umarłych, a polskie powiedzenie dopełni tego i powie: obowiązkiem żywych jest modlitwa za zmarłych.

Skąd wzięła się ta modlitwa? Odpowiedź oparta jest na Piśmie Świętym i na czcigodnej Tradycji Kościoła, który modli się za tych, którzy zakończyli już doczesne pielgrzymowanie. Ich dusze, które są w ręku Boga, mogą potrzebować naszego wsparcia modlitewnego, by pomóc im w ich zbawieniu. To jest także swoista współpraca dwu Kościołów – Kościoła pielgrzymującego – nas, którzy idziemy przez ziemię – z Kościołem triumfującym – tymi, którzy przeszli już do wieczności.

Po co zamawiać wypominki? W naszej ojczyźnie, co niezaprzeczalnie widzi każdy, jest wielki szacunek i cześć dla przodków, dla zmarłych. Miłością i szacunkiem otaczamy ich groby: wystawiamy piękne, monumentalne pomniki z kamienia, który jest trwały i mocny jak nasza miłość i pamięć o zmarłych. Stawiamy kwiaty jako wyraz naszej miłości, zapalamy znicze jako symbol naszej pamięci. I to jest to wszystko, co czynimy dla uczczenia naszych zmarłych w sposób materialny. Ale… obok jest także to, co jest wyrazem naszej miłości dla tego, co duchowe! Tym jest Msza Św. – bezkrwawa Ofiara Pana Jezusa składana na ołtarzu za zmarłych, wypominki oraz codzienna modlitwa. Po co wypominki? Bo to nasz duchowy obowiązek, to wyraz naszej miłości do tych, których kochamy. To także swoista spłata długu wobec tych, którzy uczyli nas modlitwy oraz miłości do Pana Boga i Kościoła Świętego.

Módlmy się za naszych zmarłych, niech obok zewnętrznych wyrazów naszej miłości i pamięci obecny będzie także aspekt duchowy – modlitwa, która nie jest widoczna dla oczu, ale pomocna potrzebującej duszy.

W naszym Sanktuarium, wypominki możemy składać w zakrystii lub kancelarii parafialnej. Za Zmarłych zgłoszonych na wypominki miesięczne modlimy się przez cały miesiąc listopad o godzinie 17.30 Drogą krzyżową oraz Mszą św. o godzinie 18.00. Zmarłych zgłoszonych na wypominki roczne wyczytujemy w każdą niedzielę, o godzinie 11.30.

Historia zakonu

Św. Franciszek z Asyżu
i franciszkanie

Św. Franciszek z Asyżu (1182 -1226), syn bogatego kupca, zamierzał początkowo obrać karierę rycerską. Jednak pod wpływem łaski bożej przeżył głęboką wewnętrzną ewolucję, która zakończyła się wejściem na  drogę doskonałego naśladowania  Chrystusa.  Sposób życia, jaki zaczął   prowadzić,   budził   początkowo   zdziwienie  a nawet kpiny. Później jednak zaczęto go szanować i podziwiać, ale także naśladować.

Trzecia reguła doczekała się uroczystego zatwierdzenia przez papieża Honoriusza  III bullą z 29 listopada 1223 roku. Składa się ona z 12 rozdziałów i po dzień dzisiejszy stanowi normę i  podstawę życia franciszkańskiego. Można ją streścić w  następujących słowach: Reguła i życie Braci Mniejszych polega na zachowywaniu świętej Ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa przez życie  w posłuszeństwie,  bez  własności  i w  czystości .

Dzisiaj franciszkanie stanowią w Polsce pierwszą co do liczebności wspólnotę zakonną. Dzielą się na 5 prowincji. Należy do nich około 1300 zakonników, którzy przebywają w blisko 100 domach zakonnych. Rozwijają wieloraką i owocną działalność apostolską. Prowadzą liczne parafie, sanktuaria, głoszą rekolekcje i misje ludowe, są duszpasterzami akademickimi i w szpitalach, wykładowcami na wyższych uczelniach katolickich i świeckich, wydają książki i publikują artykuły naukowe i popularne w wielu czasopismach.

Ponad 200 franciszkanów przebywa poza granicami kraju. Pracują na misjach, wśród Polonii i  katolików innych narodowości w następujących krajach: Argentyna, Austria, Australia, Boliwia, Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Szwecja, Niemcy, Francja, Belgia, Włochy, Ukraina, Białoruś, USA, Kanada, Libia, Togo, Kongo, Izrael, wyspy Rodos i Cypr, Rosja, Szwajcaria, Ziemia Święta, Kazachstan, Papua Nowa Gwinea.

Sister Thumbnail
Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
103 0.18237090110779